sejf biurowy

Do broni konwencjonalnej kwalifikujemy białą oraz palną. To w większości wypadków użytkowane narzędzia walki, również we współczesnych wojskach. Do broni białej zaliczamy wszelkiego typu przedmioty, które nie wymagają załadowania pocisków. Za przykład ma prawo posłużyć stereotypowy miecz, włócznia czy topór. Ich przeznaczeniem jest indywidualna walka. Najczęściej wymaga bliskiego kontaktu z konkurentem.

Ten rodzaj broni został już wyparty przez skuteczniejszą broń palną, jaka oblega sejf gabinetowy bądź też sejfy depozytowe. Szermierka stanowi już właściwie dyscyplinę sportową, niż znaczną metodę ataku oraz walki. Podział broni białej obejmuje pięć grup broni. Pierwsza z nich to najstarsze, prymitywne maczugi. Kwalifikujemy je do narzędzi obuchowych. W średniowieczu entuzjastycznie użytkowano z broni siecznej, inaczej mieczy i szabli. Złączeniem zamienionych grup jest topór, wykazujący cechy pośrednie. Noże, sztylety i floret zadają rany kłute. Stąd ich wspólna klasyfikacja do broni kłutej, dla jakiej miejsce odnajdzie się w regały metalowe. Ciekawym przykładem narzędzia kłującego, z jednoczesnym następstwem rozcinania, jest halabarda lub pałasz. Stanowią połączenie jednego bądź kilku ostrzy, przymocowanych do drewnianego kija.