szafy na akta

Do broni konwencjonalnej zaliczamy białą oraz palną. To w większości wypadków używane narzędzia walki, też we współczesnych armiach. Do broni białej zaliczamy wszelkiego typu przedmioty, które nie wymagają załadowania pocisków. Za przykład może posłużyć schematyczny miecz, włócznia czy topór. Ich zastosowaniem jest indywidualna walka. Najczęściej wymaga bliskiego kontaktu z przeciwnikiem.

Ten rodzaj broni został już wyparty przez skuteczniejszą broń palną, która oblega szafki bhp bądź sejfy depozytowe. Szermierka stanowi już właściwie dyscyplinę sportową, niż poważną metodę ataku i walki. Rozkład broni białej obejmuje pięć grup broni. Pierwsza z nich to najstarsze, prymitywne maczugi. Zaliczamy je do przyrządów obuchowych. W średniowieczu chętnie użytkowano z broni siecznej, innymi słowy mieczy i szabli. Złączeniem wymienionych grup jest topór, wykazujący cechy pośrednie. Noże, sztylety i floret zadają rany kłute. Stąd ich łączna klasyfikacja do broni kłutej, dla której miejsce znajdzie się w szafy ognioodporne. Interesującym przykładem narzędzia kłującego, z jednoczesnym następstwem rozcinania, jest halabarda albo pałasz. Stanowią połączenie jednego czy też paru ostrzy, przymocowanych do drewnianego kija.